I'm getting tired and I need someone to rely on

♫

Gaia Grant

Ravenclaw — VI Rok — Półkrwi — Ścigająca — 12 cali, cedr, włos z głowy wili — Koło Astronomów

Pamięta jak w dzieciństwie była praktycznie nierozłączna ze swoim bratem bliźniakiem. Wszystko robili razem, wszędzie chodzili pod rękę, a w pociągu wiozącym ich po raz pierwszy do Hogwartu umówili się, że trafią do tego samego domu. Jakimś cudem tak jednak nie było. Ona trafiła do Ravenclawu a on do Slytherinu i w tym momencie ich nierozłączność się zakończyła. Dla Gai był to potężny cios w serce, kiedy nagle została odrzucona przez swojego jedynego przyjaciela. Myślała, że on również ma problemy z nawiązaniem nowych przyjaźni w szkole, jednak okazało się kompletnie inaczej. To on był tym, który próbował im znaleźć nowych przyjaciół. Na początku nawet próbował przekonać Gaję do swoich nowych ślizgońskich znajomych, jednak Gaia czuła się wtedy jeszcze bardziej odrzucona. Mogłoby się wydawać, że smutek tylko chwilowo zagościł w jej sercu, jednak tak naprawdę gości on w nim do dziś, przejawiając się szczególnie kiedy on nagle przypomina sobie o swojej siostrze, bo potrzebuje jej pomocy. Gaia non stop wyciąga go z tarapatów, niejednokrotnie dostając potem rykoszetem. Dlaczego czuje smutek? Bo wie, że zaraz znowu o niej zapomni i dalej będzie próbował wpakować się w jakieś nowe bagno.

Rodzice podróżują przez cały rok, wracając do Londynu tylko dwa razy w roku - aby odebrać bliźniaki z Hogwartu, a potem z powrotem podrzucić je na peron 9 i 3⁄4 we wrześniu. To właśnie podczas tych dwóch miesięcy podróżowania między kontynentami Gaia ma czas dla siebie. Szkicuje wtedy mapy gwiazd po drugiej stronie półkuli ziemskiej, kupuje pocztówki w większych miastach, aby potem upchnąć je wszystkie w starym metalowym pudełku po herbacie i dłubie przy starym mugolskim aparacie fotograficznym, który próbuje naprawić już od dwóch lat. Zabiera potem to wszystko ze sobą z powrotem do Hogwartu, żeby raz na jakiś czas przypomnieć sobie, że czasem każdy potrzebuje trochę czasu dla samego siebie.

Kiedy na drugim roku zdała sobie sprawę, że już nigdy na nowo nie zaprzyjaźni się ze swoim bratem, zaczęła znajdować sobie nowe towarzystwo. Nigdy tego przed nikim nie przyzna, ale zawsze stara się nawiązywać kontakty z tymi, którzy najbardziej przypominają jej brata. Czuje, że w taki sposób wciąż jest z nim bardzo blisko. Czasem zbyt blisko... Zauważyła, że coś się zmieniło po czwartym roku nauki. Po wakacjach wróciła trochę bardziej świadoma tego, jak jej brat ją wykorzystuje. Jej stosunek do niego stał się trochę bardziej oschły, jednak wciąż pomagała mu kiedy był w potrzebie. Uśmiech zastąpił neutralny wyraz twarzy, jakby wszystko było jej już jedno, z kim rozmawia, co robi i dlaczego. Kontakty z ludźmi o dziwo znacznie się poprawiły. Stała się znacznie bardziej otwarta i pewna siebie, żeby jako pierwszej podejść do kogoś i zacząć rozmowę. I właśnie teraz kiedy jej piąty rok nauki dobiega końca pewna osoba pomogła jej zrozumieć, że nie może całe czas żyć w cieniu brata i pomagać mu kiedy tylko on tego potrzebuje. Koniec tego roku szkolnego to dla niej początek kłopotów, które uczepią się jej jak rzep psiego ogona. Jeszcze tego nie wie, ale niejednokrotnie zapomni jak się oddycha.

________________________
Lily Allen 'Somewhere Only We Know'
Poszukuję brata bliźniaka! Więcej informacji na mailu:
ouhohxx@gmail.com lub gg: 57748922
Nie boimy się żadnego rodzaju wątków!
A teraz już zapraszam do wątków!